Doet 'ie het of doet 'ie het niet?

Toen ik op dag twee wakker werd wist ik dat er een hoop stond te gebeuren.
Om 11 uur had ik een afspraak bij mijn toekomstige kamertje, en werd daarvoor om 10.30 opgehaald door de aardige mevrouw die het voor mij geregeld had. Samen met een collega van haar zijn we toen naar de straat gereden waar mijn kamertje lag.

De huisbaas leidde ons rond de woning, en het zag er allemaal erg goed uit. Een kamer met tweepersoonsbed voor mij alleen, en dan een hele fijne keuken en een schone badkamer. Ik zou dit huis dan delen met een mevrouw-met-kindje die in een andere kamer woonde. Natuurlijk vroeg ik meteen na of het een probleem was als ik ging gitaarspelen op deze kamer, en dat bleek gelukkig geen enkel probleem te zijn. (zolang ik natuurlijk niet midden in de nacht keihard begon te spelen, want: kindje, maar daar kan ik mee leven.)

Ik kon echter nog niet intrekken, want er woont op het moment nog een meisje in 'mijn' kamer. De reden dat nog niet zeker is wanneer ze er uittrekt is dat ze gaat samenwonen met haar vriend, en we weten allemaal: You can't hurry love! (no, you just have to wait, etc)

Kerstin (de hulpvaardige mevrouw) en haar collega Laslo reden mij vervolgens naar de Ikea, waar ik mijn langstaande traditie van gezond eten in Boedapest voortzette door Zweedse gehaktballetjes met frietjes te ontbijten. Vanuit de Ikea liepen we naar het BKF, de school waar ik de komende maanden lessen ga volgen. Van de internationale mevrouw kreeg ik mijn rooster en studentenpas, en regelden mijn onofficiële begeleiders (Kerstin en Laslo) een tijdelijke kamer voor me met de mevrouw.

Nu spreek ik prima Engels en Duits, maar Hongaars snap ik nog geen snars van. Ik voelde me dan ook flink nutteloos toen K & L als een bezetene heen en weer Hongaarden en ik er maar bijzat, maar later zei Laslo nog dat hij geloofde dat als jij andere mensen helpt, je deze hulp uiteindelijk weer van anderen terugkrijgt. Ik heb de dame en heer uiteindelijk dan ook honderd keer bedankt toen ze mij ook nog naar mijn nieuwe woning reden, met de huisbaas meereden om het contract te tekenen én me ook nog bij een station afzetten waar ik mijn studentenmaandkaart kon halen voor het openbaar vervoer. Hier trof ik dan mijn mentor van het BKF, waarmee ik de rest van de dag zou optrekken. K&L zie ik binnenkort weer, als we gaan praten met de huisbaas van mijn oktoberhuis, voor een definitieve datum. Ik ben echt heel dankbaar voor alle hulp, want Boedapest is momenteel nog een heel grote, intense stad.

Kerstin en Laslo gingen weer terug naar hun werk, en ik ging samen met Bence en Liridon, respectievelijk mijn mentor en een andere exchange student, verder op pad. We wachtten ook nog even op Lilli, ook een studente aan het BKF die er ook al bij was toen Bence mij en Liridon van het vliegveld kwam ophalen. Met zijn vieren zijn we een lekkere pizza gaan eten, en daarna ging Lilli er weer vandoor en kregen we nog een kleine toer door Boedapest van Bence.

We liepen een hoop trappen op, zagen het Budapest Hilton, een oude burchtmuur, een kasteel en een gaaf houten berg-lift wagentje. We liepen nog een brug over, door naar het 'central square' van Boedapest (zodra ik wat meer thuis ben hier zal ik de dingen noemen zoals ze heten) en zijn uiteindelijk nog, samen met een klasgenote van Bence die we tegenkwamen, even in een soort bunker-pub gaan zitten voor ons eerste Hongaarse biertje! Grappig genoeg begon er ook nog een dame met een gitaar op te treden, dus ik kon mijn lol weer op. Tijdens een discussie over welke drankjes de moeite waard waren hier werd er vol lof gesproken over Palinka, een heftig drankje met ongeveer 50% alcohol. Ik heb het op mijn alcohol-lijstje gezet.

Na de pub was ik toch wel erg moe, en vroeg ik aan Bence of hij me even kon helpen met terug naar huis komen. Samen met het meisje werd ik netjes voor de deur afgezet. Ik was 's middags al even daar geweest om mijn koffers neer te zetten, maar moest nog een beetje uitzoeken hoe alles ging werken. Van mijn kamergenoot kreeg ik een deken en kussen, en van een andere huisgenote kreeg ik nog een hoesje voor om het kussen en iets om op het matras te leggen. Mijn huisgenoot nodigde me meteen uit om mee te gaan naar een dubstep-electro feest, maar ik heb beleefd afgeslagen. Eerst even een nachtje goed slapen, dacht ik. Ik had mijn laptop aangezet om even wat mailtjes te lezen en sturen, en iets later kwam mijn kamergenoot terug binnen met een vriend van hem. Ze gingen hier even gezellig indrinken, en je raadt NOOIT wat ze gingen drinken, en waar ze mij ook een glas van aanboden: Palinka!

Na een paar shotjes merkte ik wel dat het een berucht drankje was in Boedapest. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik lekker sliep, maar gelukkig zorgde het niet voor genante momenten toen ik nog even met mijn lieve vriendinnetje op Skype zat.

Na even lekker schaamteloos te hebben uitgeslapen ben ik me nu klaar aan het maken voor dag 3 van mijn grote reis. Mijn thuisbasis is vastgesteld, ik kan vrij reizen waar ik heen wil en ik heb een paar HUF in de portemonnee... dus here we go!